tag:blogger.com,1999:blog-155466802011-04-21T20:05:18.439-07:00وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.comBlogger181100tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1132352393045195552005-11-18T14:00:00.000-08:002005-11-19T03:34:05.323-08:00این هفته جلسه ما به صورت آنلاین برگزارمی شود.در پست فبلی با توجه به داستان یکی از بچه ها به دومقاله در سایت<span style="color:#3366ff;"> آفتاب</span> با <span style="color:#3366ff;">عنوان افسانه ها و قصه های ایرانی</span> اشاره ولینک داده بودیم بر این اساس امروز با انتخاب دو قصه و معرفی آن به اعضاء می خواهیم پس از مطالعه این دو متن با توجه به ویژگی ها و نکات برشمرده شده در مقاله به تحلیل دوگونه از انواع آن بپردازند. انتخاب این دو قصه و گونه آن بر عهده اعضا ء است .قصه ها را میتوانید در این سایت بیابید :<a href="http://www.aftab.ir/culture/folkway/tale_myth.php"><span style="color:#3333ff;">http://www.aftab.ir/culture/folkway/tale_myth.php</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-113235239304519555?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1132008730557064372005-11-14T14:14:00.000-08:002005-11-14T15:31:22.220-08:00حدودا" سه هفتهً پیش یکی از اعضای وانکا داستانی نوشته بود که کارگاه آن را یک قصه ًعامیانه شناخت .در آخرِ جلسه همین متن به ما پیشنهاد داد تا در زمینه قصه عامیانه<br /><br />وانواع آن تحقیق ومطالعه کنیم شاید اگر بگویم گستردگی و تنوع در این زمینه (ادبیات و فرهنگ عامه ) آن قدر هست که آدم از وحشت خواندن و نخواندن شان دچارسرگیجه<br />می شوداغراق نکرده باشم . اما از میان آن همه منابع اینترنتی و کتاب های گوناگون اگر بخواهم در همین فضای مجازی مقاله ای را به خودمان توصیه کنم مقاله دو صفحه ای<br /><span style="color:#3333ff;"><span style="color:#000000;"></span></span><br />سایت <span style="color:#3333ff;"><strong>آفتاب </strong></span>با عنوان " افسانه ها و قصه های عامیانه مردم ایران " است که تقریبا" قصهً عامیانه وگونه های مختلف آن را در ایران به اختصار و البته جامع تعریف کرده و<br />بر شمرده است. مقاله را به این آدرس می توانید پیدا کنید و بخوانید.<br /><br /><a href="http://www.aftab.ir/culture/folkway/tale.php">http://www.aftab.ir/culture/folkway/tale.php</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-113200873055706437?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1132006440474581542005-11-14T13:45:00.000-08:002005-11-14T14:14:00.500-08:00کارگاه داستان به صرف شعر وتمر هندی!*<br /><br />اولین متنی که خوانده می شود به ما پیشنهاد می دهد راجع به چه جیزی بحث کنیم؛ این قرارداد ما در وانکا ست .<br /><br />همین قرارداد سبب شد این هفته به جای داستان،یک شعر محور گفت و گوی جلسهً ما شود؛ البته زنگ کارگاه با ادبیات<br /><br />و روانشناسی وتاثیر عمیق یکی بر دیگری زده شد؛ علمی که با فروید مدرن می شود و سپس با ورود به ادبیات<br /><br />( ادبیاتی که تا پیش از آن برای شناخت شخصیت های خود سوی توجه اش تنها به بیرون و ویژگی های ظاهری بود) <br /><br />به آن جرأت ورود به درون انسان واجرای نقاب های پنهانی را می دهد؛این نفوذ به ویژه از آثار داستایوفسکی آغاز<br /><br /> می شود که در آن ها ادبیات به درونیات و انگیزه های درونی انسان روی می رود و قضاوت در نتیجه را از بین<br /><br />می برد.<br /><br />تاثیر یونگ و نظریات او دربارهً روان انسان و سپس کهن الگوی نقاب یا پرسونا که یونگ از آن به عنوان یکی از<br /><br />محتویات تعیین کننده نا خو آگاه جمعی ما یاد می کند موضوع بخش دیگری از صحبت هایمان بود اما پیش از آن که علی<br /><br />عظیمی حرکت ساخت شکنانه اش را عینی کند! و نسخه ای از شعرش را به هر یک از ما بسپارد تا داستان نخوانیم وبه <br /><br />شعر گوش دهیم ارسطویی به عنوان آخرین جمله این بحث گفت "مطالعهً فروید و آثارش برای یک داستان نویس<br /><br />فرصت فوق العاده ای است اما یونگ و نظریاتش درباره روان انسان چیزی است که داستان نویس نمی تواند از آن<br /><br />بگذرد" بعد کارگاه بی آن که لباس کاراز تن بیرون بیاورد به اولین سروده علی عظیمی بی هیچ نگاه ازپیش تعیین شده<br /><br />ای گوش سپرد . شاید این دلیل که این اولین تجربه علی عظیمی در شعر بود سبب شد کمتربه شعریت شعر او به<br /><br />طور اخص بپردازیم و بیشتر، از آنچه که زبان در شعرمی آفریند و آفریده می شود بگوییم. شعر ِ علی بحث را به<br /><br />مکاتب نیزوبه خصوص رمانتیسیسم کشاند. ارسطویی از تفاوت احساسات وحس ، متن شاعرانه با<br /><br />متشاعرانه حرف زد و بعد از یک بحث جمعی در مورد شعر و ویژگی های زبان درشعر؛ یک جمله گفت. که فکر<br /><br />می کنم بر خلاف روال گزارش نویسی باید حتما"آن را نقل به مستقیم بگویم : بر خلاف زبان افقی ِ داستان ، زبان در<br /><br />شعر عمودی است.<br /><br />بعداز آن کلاس یکی از آن آنتراکت های تاریخی خودش را داشت : نوشیدنی گرم وانواع خوردنی های سر د که به <br /><br />میهمان ویژه ای به اسم میوه تمر هندی به علاوه شده بود.<br /><br />در آخرین بخش عضو مخفی کارگاه ما که مایل است نامی از او برده نشود داستانی در پنج فصل برایمان خواند( داستان<br /><br />به قول از نویسنده اش حاصل سه سال بازنویسی مداوم است) . اثر ِ ... خوب و کار شده بود فعلا" از طرف کار گاه<br /><br />همین را می توانم بگویم چون وقت جلسه به اتمام رسید ونقد و تحلیل آن به جلسه آینده موکول شد اما از همین جا به<br /><br />عضو مخفی عزیزمان می گویم فصل هایی ازداستان آن قدر خوب بود که آدم را وسوسه می کند اینجا اسم نویسنده اش<br /><br />را بیاوریم !<br /><br />* تمر هندی تازه بر خلاف تمر هندی های بسته بندی شدهً خودمان یک ذره هم ترش نیست و اصلا" شیرین است بستگی<br />به ذائقه تان دارد ولی توی تمر هندی ِ شیرین لطف زیادی نیست<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-113200644047458154?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1131607237479443732005-11-09T23:15:00.000-08:002005-11-09T23:20:37.496-08:00« فقط به توپ نگاه کن»<br /> <br /> " داستانی از یکی ازاعضاء وانکا"<br /><br />- پاشویه دست پینگ پنگ بزنیم . <br /><br />دوساعت و چهل و هفت دقیقه مانده به سال نو.<br />دریا، صندلی های پلاستیکی، لامپ های رنگی، دور تا دور،آن طرف تر، شب پر رنگ. ساحل و دریا سیاه . کت ها . پالتو ها. میز های سفید. استکان های چای. سرد است .<br />"کوچه ها باریکن دکونا بسته .......... زمینا تر می شه گل نسا جونم کارا بهتر..... تک درخت بید،شاد و پر امید........"<br />باد می آید . باد. باد. باز هم باد.<br />بچه ها، ایستاده جلو صخره ها، صخره ها سنگی . سنگ ها خیس . باد .<br />موج از دریا پرت می شود بیرون. صخره . فواره . بچه ها خیس می شوند. می خندند.<br />" بارون بارونه ... از صدا افتاده ...تک درخت بید... "<br /> - پاشو پینگ پنگ بزنیم .<br />دو تا راکت و یک توپ . دستش توی هوا تکان می خورد . دوتا راکت و یک توپ . محمود ایستاده . منتظر.<br />پالتو را بگذار روی صندلی . بلند شو . میز منتظر . می گذاری . بلند می شوی .<br />توپ را می اندازد وسط.<br />- تعیین<br />خونه ها تاریکن، تق تق توپ روی میز، گل نسای منو، تق ، پسرک از کنار میز رد می شود .<br />- اوت <br />.........<br />- یک هیچ<br />تی شرت آستین کوتاه . ماهیچه های گرد . برجسته . سردت می شود . یک تکه کاغذ سفید . روی میز. یک شماره . 2254545. پسرک رفته.<br />باد می آید. کاغذ سفید توی هوا. رقص سفید تو سیاه.<br />زمینا، تق تق، تو این زمستون، تق تق، درخت بید .......<br />نگاهت به صندلی ا ست . پالتو . یک نفر توی پالتو است. موهای بلند طلایی .دم اسبی .<br />پشت کرده . روش به دریا .<br /> - حواست کجاست ؟ دو هیچ <br />توپ را می اندازی هوا . سرویس . باد توپ را می برد . راکت خالی توی دستت می ماند .<br />پسر بچه ها می خندند . محمود می خندد.<br />دو مرد تو محوطه. بی سیم به دست. دستت روسری را می کشد جلو . رادیو ها روشن می شوند. کاغذ سفید می چرخد . باد.<br />سرویس .<br />تق تق . " در پی حملات پی در پی ....."<br />توپ کوبیده می شود توی صورتت<br />"بیمارستان ها توان پذیرش......"<br />- سه هیچ<br />"آمار کشته شدگان غیر نظامی در چند روز اخیر....."<br />سرد است. پالتو روی صندلی یک وری نشسته . سه رخ صورتش زیر لامپ های رنگی ِ روشن . چشمش به بازی . کاغذ سفید نزدیک زمین تاب می خورد . باد بلندش می کند.<br />ماشینی سیاه . لاستیک ها کشیده می شوند روی زمین .<br />- دوبس دوبس دوبس ...... <br />ضربه راکت . توپ روی هوا . توی زمین محمود . روی هوا . توی زمین تو. روی هوا.<br />- اوت<br />ماشین سیاه . پسر جوان . عینک آفتابی روی مو ها. تی شرت تنگ. آستین کوتاه . میمونی کوچولو روی شانه ها . دستش روی عینک پسر.<br />توپ آن طرف تر. لای سنگ ها .<br />- چهار هیچ<br />عینک توی دست های میمون.<br />- آخرین سرویس<br />چشم های میمون پشت عینک. رقص کاغذ سفید جلو عینک آفتابی .<br />سرویس آخر. نگاهت به صندلی . صندلی چرخیده . پالتو! نه! مرد، با کت بلند روی صندلی. پالتو روی دسته صندلی آویزان . دست هاش زیر چانه. بازی را تماشا می کند.<br />توپ را می فرستی . پشت توپ صورت دختر بچه ای . دست هاش تو دست مردی . دست مرد را می کشد . گریه می کند.<br />توپ توی زمین تو . راکت زیر توپ . توپ توی هوا. دست مرد هم . ضربه دست زیر گوش دخترک . گریه تمام می شود.<br />- اوت. پنج هیچ.<br />راکت ول می شودروی میز. بازی بس است.<br />صندلی. صندلی خالی. مرد با کت بلند و مو های طلایی پشت سر تو . کنارمیز. دو سر و گردن از تو بلند تر. پالتو را بر می داری. می روی توی پالتو. می روی کنار میز. باد می آ ید .<br />حرف می زند . کلمه ها غریبه. یک زبان دیگر. نمی شناسی . نگاهش می کنی. فقط.<br />توپ و راکت توی دست هاش. دست ها بلند و کشیده. آن طرف میز. توپ کف دستش. دستش را دراز می کند . نشانت می دهد. توپ را می بینی. این طرف میزراکت را. برش دار! بر می داری.<br />توپ روی میز. می چرخد. آرام . نگاهت می کند. توپ را بر می داری .<br />می اندازی وسط میز<br />- تعیین<br />نمی فهمد چه گفتی . نگاهت می کند. تق تق توپ روی میز. دست های بلند. چپ. راست. به توپ نگاه می کند. توپ روی هوا. دور. توی زمین او . نزدیک . توی زمین تو. می روی جلو. می رود عقب. نمی گذاری توپ زمین بیافتد. نمی گذارد . نگاهت به چشم ها است. چشم ها به توپ. حرکت توپ تند تر . نبضت تند تر. می آید جلو. می روی عقب. ضربه ها محکم تر. گرم است . توپ رانگه می دارد. لبخند می زند. از توی کت بلند بیرون می آید. کلمه های غریبه. از توی پالتو بیرون می آیی. لبخند می زنی .<br />باد نمی آید. کاغذ سفید لای سنگ ها. زیر میز. نمی چرخد. نمی رقصد. مرده. رادیو می گوید:<br />" هفت دقیقه به آغاز سال نو......."<br />توپ را می اندازد. ضربه راکت. چرخش توپ توی هوا. چرخش دست و پا و کمر روی زمین. حرکت تن. می رقصد. می رقصی. سایه ها پشت توپ .<br />دخترک. بستنی به دست. چشم ها . دو توپ آبی . پشت توپ سفید. میمون تو قبل محمود. توپ نزدیک تور. تی شرت آستین کوتاه .<br /> ضربه چپ. توپ توی زمین او.<br />سایه ها دور میز. چشم ها سیاه . توپ های سیاه . پشت توپ سفید . می روند. می آیند. نگاهش می کنی.<br />ضربه راست . توپ توی زمین تو.<br />رادیو می گوید:<br />" یک دقیقه به آغاز سال نو......."<br />توپ را توی هوا می گیری. میز خالی از سایه ها. راکت روی میز. می آید جلو. دست های بلند. پالتو روی هوا. پالتو روی دست ها . می روی توی پالتو. کلمه ها بیگانه. غریبه. لبخند. حدس می زنی اسمت را پرسیده .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-113160723747944373?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1130287055044118982005-10-25T17:35:00.000-07:002005-11-09T23:47:55.153-08:00جلسه پنج شنبه 28/7/84 کارگاه با داستانی از شهرام فرهنگی عضو جدید کارگاه آغاز شد. البته متن فرهنگی در ادامه توسط کارگاه نه یک داستان بلکه قصهً منثورشناخته شد که با استفاده از نماد ، کنایه و ویژگی ها و خصلت های طبیعی حیوانات سعی در القای یک نتیجه وحکمت آموزی به مخاطب خود را داشت. متن شهرام فرهنگی کارگاه را بر آن داشت تاجستجو و تحقیق در باره ً ضرورت توجه به قصه های عامیانه و ادبیات شفاهی ، انواع قصه،تفاوت حکایت با قصه و هم چنین فانتزی در داستان را در دستور کار خود قرار دهد. بعد ازآن داستانی از یکی از اعضاء کارگاه با نام" فقط به توپ نگاه کن" خوانده شد. کارگاه با این عنوان که نویسنده در این داستان با پرهیز ازروایت به شکلی مستقیم،حذف فعل وحذف راوی ، متن خود را به اثری با ویژگی های ضد داستا ن نزدیک کرده است؛ داستان را متنی تشخیص داد که سعی دارد با حذف راوی خود را( آنچه را هنوز اتفاق نیافتاده ودر حال شدن است) روایت کند که البته همواره نیزموفق نبوده و جاهایی نیز از این اصل خود تخطی داشته است<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-113028705504411898?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1130180592839907582005-10-24T11:20:00.000-07:002005-10-25T17:26:31.493-07:00کارگاه وانکا این هفته 5/8/84میز بان بهزاد کشمیری پور است. کشمیری پوردر این جلسه درخصوص طنز در ادبیات صحبت خواهد کرد. کشمیری پور که از سال 1985 ساکن آلمان بوده است اکنون عضویت در کانون نویسندگان آلمان و سردبیری فصلنامه باران رابر عهده دارد. اوعلاوه بر نگارش سه مجموعهً شعرو ترجمه دو مجموعه داستان،مقالاتی نیز با موضوع طنزنوشته است؛ موضوع این طنزها ادبیات و آثار ادبی و نوشته هایی ست که به گونه ای به ادبیات مربوط می شود. این مقالات را می توانید درww<a href="http://www.keshmiripour.com">http:www.keshmiripour.com</a> بخوانید.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-113018059283990758?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1129766950611225792005-10-19T17:06:00.000-07:002005-10-19T17:24:30.120-07:00کلمات نیز چون اعمال دیر از یاد می روند.آنتوان چخوف<br /><br />جلسه دیگری از جلسات کارگاه وانکا پنج شنبه 21/7 /84 برگزار شد. شیوا ارسطویی، آزاده سلیمیان،علی _<br /><br />عظیمی، نسیبه شادروان، منصوره سجادیان،اسفندیار ترکمن راد به علاوه دو عضو جدید کارگاه، آناهیتا درودیان و<br /><br />شهرام فرهنگی حاضران در این جلسه بودند . برنامه این هفته خوانش جمعی داستان "سوگواری" اثر آنتوان<br /><br />چخوف بود. شیوا ارسطویی با بیان این که نوشتن کشف مو قعیت است ونه لزوما" ساختن موقعیت ، ضمن این<br /><br />که داستان سوگواری را نمونه موفقی برای این گفته دانست راه بحث و بررسی بر اساس نشانه های موجود در<br /><br />متن و هم چنین عناصر داستا ن را گشود. این شناخت از طرح ساده سوگواری آغاز شد و پس از بررسی قدم به<br /><br />قدم عناصر داستانی به ضرباهنگ و ریتم وسپس فرم در داستان سوگواری رسید. کارگاه پس از اشاره به انسان<br /><br />گرایی چخوف و جنبه های تراژیک نهفته در زندگی روزمره شخصیت های داستان های او فرایند تبدیل شخصیت<br /><br />پیرمردتنها به اسطوره تنهایی را در داستان سوگواری یافت .<br /><br />طنز تلخ،پرهیز ازبیان واکنش هاو هیجانا ت آنی،مشاهده گری و خودداری از قضاوت و داوری از جمله موارددیگری<br /><br />بود که از طریق مطالعه وتاویل داستان سوگواری به آن ها به عنوان ویژگی داستان های چخوف اشاره شد.<br /><br />در بخش دیگری از ساعات کارگاه، ارسطویی با عنوان این مطلب که داستان "روز ششم" از اسفندیار ترکمن راد<br /><br />بحث اسطوره و کارکرد آن در ادبیات داستانی را به کارگاه پیشنهاد کرده است درباره اسطوره ،کارکرد اسطوره در<br /><br />داستان و سپس به طور کلی تاثیر آن در زندگی انسان مدرن با اعضاء به گفتگو نشست تا در جلسه آینده کارگاه<br /><br />این رویکرد را مبنای نقدخود بر داستان "روز ششم" قرار دهد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112976695061122579?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1129664865413982452005-10-05T12:46:00.000-07:002005-10-18T12:47:45.413-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">جلسه 13/7/84 در حالی برگزار شد که مرجان ریاحی کارگردان مستند ساز ، مشغول تهیه مستندی از کارگاه بود<br />در این جلسه از طریق داستان علی عظیمی که در جلسه قبل خوانده شده بود ،کلیشه های رومانس بررسی شد و هر کدام ازکارآموزها مکلف شدند داستانی به سبک رومانس بنویسند .تا در پی آشنایی اعضا به این کلیشه ها ، در مورد شکل های پیشرفته تر رومانس تحقیق شود </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112966486541398245?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1129664459252120082005-09-28T12:30:00.000-07:002005-10-18T12:40:59.256-07:00<div align="right"><br /><span style="font-size:130%;">جلسه ی روز چهارشنبه 6/7/84 با حضور معصومه زماني ، علي عظيمي ، شيوا ارسطويي ، آزاده سليميان ، اسفنديار ترکمن راد و فرنازعالی نصب برگزار گرديد<br />در ابتدا داستان "معصومه زمانی" که جلسه ی قبل خوانده شده بود ،مورد برسي قرار گرفت.داستان از زاویه دید اول شخص بازخوانی شد و معايب و محاسن اين تغييردر داستان تحليل شد.همچنين در مورد تکنيک "پرسونیفیکیشن" يا همان " همانند گرداندن شی به شخصیت" صحبت شد و سعی شد راه های اجرای اين تکنيک در داستان "معصومه زمانی" برسی شود<br />خوانده شدن داستان "علی عظيمی" مبحث « رمانس » را به کارگاه پيشنهاد کرد<br />در پايان داستان "روز ششم" نوشته ی " اسفنديار ترکمن راد " خوانده شد و تحليل آن به جلسه های بعد موکول شد<br /></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112966445925212008?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1129664779816219772005-09-21T12:41:00.000-07:002005-10-18T12:49:25.050-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">چهارشنبه30/6/84 جلسه با داستان نسيبه شادروان شروع شد و با داستان معصومه زماني به پايان رسيد<br />داستان نسيبه شادروان توسط اعضاي كارگاه، جداگانه خوانده شد. براي ورود به اين متن جمله اي از هنري جيمزیادآوری شد: "ماجرا همان شخصيت است، شخصيت همان ماجرا."<br />جمله ها، نشانه ها و حركت هايي كه متن را به سمت ساختن شخصيت سوق مي داد، مشخص كرديم. و در پي آن در مورد شخصيت پردازي در داستان صحبت كرديم. استفاده از چشم شيشه اي _زاويه ديد خنثي_ نحوه اي از معرفي شخصيت هاي داستان به مخاطب است. شخصيت ها با تمام ديالوگ ها، اكت ها، توصيف ها، حركات صورت و دست، برخورد ها، عكس العمل ها و ... توسط "چشم شيشه اي" براي مخاطب هويدا مي شوند. در حقيقت شخصيت مدلي است كه نويسنده به دلخواه خود آرايشش مي كند، لباس تنش مي كند سپس آن را پشت ويترين در معرض ديد بقيه قرار مي دهد<br />پس از آن كه شخصيت ها را در داستان نسيبه شادروان بررسي كرديم به اين نتيجه رسيديم كه چون شخصيت راوي(زن) در اثر واكنش نسبت به مرد شكل مي گيرد، نوسينده داستان بايد بيشتر به شخصيت مرد مايه بدهد و ويژگي هاي يك شخصيت لمپن را در او پر رنگ تر كند.<br />در انتهاي بحث، جملات پيشنهادي اعضاي كارگاه براي شروع داستان بررسي شد. تصميم بر اين شد كه هر كس با هر يك از جمله هاي پيشنهادي داستان را يك بار ديگر با توجه به امكانات متن باز نويسي كند<br />در انتها داستان معصومه زماني خوانده شد كه صحبت درباره آن به جلسه بعد موكول شد </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112966477981621977?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1127504877566972462005-09-16T12:47:00.000-07:002005-09-23T13:08:57.120-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">جلسه روز 16/6/84<br />مهمان این هفته وانکا ، سرکار خانم میرزایی بود.خانم میرزایی که تحصیلات خود را در رشته مشاوره به اتمام رسانده اند در زمینه های مشاوره روانسنجی ، هیپنوتراپی ، یوگا درمانی مشغول به فعالیت هستند<br />خانم ارسطویی نیز در نوشتن رمان " افیون " برای شناسایی شخصیت های روانپریش از راهنمایی های ایشان استفاده کرده بودند<br />دلیل دعوت از ایشان یادگیری چگونگی گوش دادن در کلاسهای آموزشی بود و در واقع راههای مقابله با متکلم وحده بودن و شکستن گارد " من می دانم " در هنگام ورود به کلاس، همچنین آموختن چگونگی برقراری ارتباط مو ثر در محیط های آموزشی<br />حضور خانم میرزایی باعث شد کارآموزها و همچنین معلم کارگاه گفت و شنود را تکنیکی و عملی تمرین کنند</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112750487756697246?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1129663815977249272005-09-14T12:26:00.000-07:002005-10-18T12:30:15.990-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">درجلسه 23/6/84وانكا داستان يك شوخي كوچک اثر چخوف را بهانه تدریس مو قعیتهای ظریف در جریان روزمرگی قرار داد. وانکا به این نتیجه رسید که چخوف در این داستان موفق شده ملال روزمرگی را موشکافی کند و با درایت و ظرافت ساختن موقعیتی بسیار به چشم نیامدنی را اجرا کند .<br />" یک شوخی کوچک" بهترین نمونه تمرین برای داستانهای کارگاهی در زمینه کشف و اجرای مو قعیت است . وانکا به این نتیجه رسید که در این داستان شخصیت ها به شکلی آکادمیک به نفع موقعیت اجرا می شود .چخوف در این داستان از هر شخصیت یک اتود کوچک می زند تا از آن برای اجرای موقعیت داستانی خود بیشترین بهره را ببرد . وانکا از همین داستان چخوف نتیجه گرفت که برای داستان کوتاه نویسنده به ساختن شخصیت نیاز ندارد بلکه به بخش ظریفی از شخصیت نیاز دارد .آن بخشی که به درد موقعیت همان داستان می خورد .کار روی این متن تکلیف کلاسی شبنم صرافان بود . شبنم صرافان سعی کرد ه بود داستان را ازطریق نشانه شناسی به زبان تاویل به کارگاه معرفی کند.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112966381597724927?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1127504816835977862005-08-31T12:45:00.000-07:002005-09-23T13:07:09.426-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">جلسه 9/6/84 با حضور اعضا ی وانکا تشکیل شد در ابتدای جلسه داستان "درد" نوشته </span><a href="http://soormelina.persianblog.com"><span style="font-size:130%;">نسیبه شادروان </span></a><span style="font-size:130%;">خوانده شد. سپس با توجه به این داستان تفاوتهای اروتیسم و پورنو گرافی بررسی شد .و نشانه های اروتیک در داستان "درد" نیز تحلیل شد. مبحث بعدی درباره اصول کلی نقد داستان مطرح شد<br />در انتهای جلسه داستان " بی نهایت " نوشته</span><a href="http://www.ikarr.blogfa.com/"><span style="font-size:130%;"> معصومه زمانی </span></a><span style="font-size:130%;">خوانده شد که بررسی آن به جلسه بعد موکول شد</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112750481683597786?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1125391409899209642005-08-30T01:40:00.000-07:002005-08-30T01:43:29.906-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">خوابگرد و ديگري<br />خانه از آن قديمي هاست. راه مي روي همه ي خانه و پنجره ها مي لرزد. چه برسد به اينكه يك طبقه ي ديگر هم بالاي سرت باشد. چه برسد به اينكه همسايه ات شب ها زندگي كند. چه برسد به اينكه همسايه ات عادت داشته باشد راه برود.تمام شب را. تمام خانه را گز كند. هزار بار. وقتي راه مي رود صداي پايش همه جا بپيچد: گومپ! گومپ! گومپ!<br /> همسايه بالايي هنوز از سر كار نيامده. مي روم توي دستشويي. خودم را توي آيينه نگاه مي كنم. دست مي كشم به صورتم.صبح ريش هايم را زدم. فردا صبح دوباره بايد بزنم. قبل از اينكه بروم سر كار. ابرو هايم را صاف مي كنم. چند لحظه به خودم توي آيينه نگاه مي كنم. از 28 سال جوانتر به نظر مي رسم. حد اكثر 24. دستم را روي موهايم مي كشم. عصري رفتم حمام. اين دفعه از داروخانه نرم كننده ي خارجي گرفتم. 2500 تومان به نرم شدن موهايم مي ارزيد. مسواكم را بر مي دارم. رويش خمير دندان مي زنم. درست اندازه ي يك نخود. شروع مي كنم مسواك زدن. صداي پا توي راه پله مي پيچد. كف دستم را تكيه مي دهم به كاسه ي دستشويي. مسواك توي دهنم يك وري مي شود. صداي پا دور مي شود. از پله ها بالا مي رود. قطع مي شود. دوباره شروع مي كنم به مسواك زدن. چپ به راست. راست به چپ. بالا به پايين. پايين به بالا. صداي پا از بالا مي آيد: گومپ! گومپ! گومپ!<br /> دهنم را مي شورم. مي آيم بيرون. رختخوابم را پهن مي كنم كف اتاق. تي شرتم را در مي آورم. زير پوش آستين ركابي ام را مي پوشم. صداي پا مي رسد درست بالاي سر من. دور مي شود. مي رود طرف آشپزخانه. كتابم را برمي دارم. دراز مي كشم. پتو را مي اندازم رويم. كتاب را همكارم داده. سفارش كرده حتما بخوانم. برگزيده شعرهاي يانيس ريتسوس است. برنامه ريزي كردم هر شب موقع خواب يكي دوتايش را بخوانم. صداي پا باز مي رسد بالاي سرم. از جايم بلند مي شوم. مي روم طرف آشپزخانه. صداي پا با من مي آيد. پارچ را از توي يخچال برمي دارم. يك ليوان هم از توي جاظرفي بر مي دارم. برمي گردم به اتاق. صداي پا با من برمي گردد. يك هو قطع مي شود. پارچ را مي گذارم كنار بالش. صداي پا بلند مي شود. مي رود طرف پنجره. اين جا هم مثل همه ي خانه هاي قديمي پنجره هاي بزرگ دارد. پنجره ها هيچ كدام توري ندارند. صاحب خانه بايد بگيرد كه نمي گيرد. بارها خواستم كسي را بياورم كه توري نصب كند. صاحب خانه نگذاشت. هر چه كلنجار رفتم فايده نداشت. هر وقت مي روم طرف پنجره بايد شش دنگ حواسم جمع باشد. چون ممكن است بيفتم توي حياط طبقه ي همكف. درست زير پنجره ي اتاق من پله هاي زير زمين شروع مي شود. اگر بيفتم آن همه پله را غلت مي خورم پايين. اگر هم در زير زمين باز باشد . باز مي روم پايين. پتو را مي كشم رويم. صفحه ي 21 را باز مي كنم:<br />خوابگرد و ديگري:/ تمام شب را نخوابيد./ صداي قدم هاي خوابگرد را بر سقف بالاي سرش شنيد/ ...<br /> همسايه بالايي پنجره اش را باز كرد. تمام شيشه هاي خانه لرزيد. به سقف نگاه مي كنم. بلند مي شوم لاي پنجره را باز مي كم. سرم را مي برم بيرون. صاحب خانه مي گفت قبلا مستاجري داشته درست مثل همسايه بالايي. شلخته. وقت نشناس. بي شعور. مي گفت مستاجر بعد از دو سه ماه خودكشي كرده. خودش را از پنجره پرت كرده بود پايين. بيرون هوا تاريك است. صداي سوت زدن همسايه مي آيد. صداي سوت قطع مي شود. گومپ! گومپ! گومپ! پنجره را مي بندم. بر مي گردم توي رختخواب. بقيه ي شعر را مي خوانم: ... هر گامي پژواكي بي انتها، سنگين و خفه در تهي دورنش/در كنار پنجره ايستاد...<br /> صداي پا يكنواخت مي آيد. سرم را بالا مي گيرم. به سقف نگاه مي كنم. دوباره بلند مي شوم. پنجره را چهار تاق باز مي كنم. كف دستهايم را به هره ي پنجره تكيه مي دهم. به بالا نگاه مي كنم. صداي پا مي آيد طرف پنجره. دور مي شود. دارد آواز مي خواند: « خانه ام آتش گرفته است...» بقيه اش را نمي شنوم. دور مي شود. دوباره مي آيد دم پنجره:« ... هر طرف مي سوزد اين آتش...» دور مي شود. صداي پا تا آشپزخانه مي رود. برمي گردد طرف اتاق:«... من به هر سو مي دوم گريان...» دور مي شود. دور هال دور مي زند. بر مي گردد توي اتاق: «...واي بر من! واي برمن! هم چنان مي سوزد اين آتش...» دست هايم را از شانه آويزان مي كنم. بر مي گردم طرف رختخواب. كتاب را برمي دارم. صدايش خيلي نزديك است. فقط زمزمه مي كند. نگاه مي كنم به صفحه ي كتاب. كدام خط بودم؟ آهان! : .../ در كنر پنجره ايستاده با دستاني باز/ تا اگر او افتاد بگيردش...<br /> كتاب را مي گذارم زمين. يادم رفته مداد بردارم تا اگر از جايي خوشم آمد زيرش خط بكشم. مداد را از روي ميز برمي دارم. برمي گردم توي رختخواب. صداي همسايه آرام تر مي شود. شروع مي كنم به خواندن: ... تا اگر او افتاد بگيردش/ اما اگر سنگيني اش او را هم با خود به پايين كشيد چه؟/ سايه ي پرنده اي روي ديوار؟/ستاره اي؟ او؟ دستانش؟/ ...<br /> صداي زمزمه ها قطع مي شود. چند لحظه سكوت. شروع مي كند سوت زدن. آهنگ فرهاد را مي زند. همان « شنبه روز بدي بود...». فكر مي كنم اسمش «هفته ي خاكستري» بود. حتما هسايه بالايي دلش گرفته. دوباره به صفحه خيره مي شوم. دوباره از اول مي خوانم: خوابگرد و ديگري:/ تمام شب را نخوابيد./ صداي قدم هاي خوابگرد را بر سقف بالاي سرش شنيد./ هر گامي پژواكي بي انتها، سنگين و خفه، در تهي درونش./ در كنار پنجره ايستاد با دستاني باز / تا اگر او افتاد بگيردش./ اما اگر سنگيني اش او را هم با خود به پايين كشيد چه؟/ سايه ي پرنده اي روي ديوار؟/ ستاره؟ او؟ دستانش؟/ صداي افتادني روي پياده رو. سيده دم./ پنجره ها باز شدند. همسايه ها پايين دويدند...<br /> صداي افتادن مي آيد. از بالا. مداد را سريع برمي دارم. زير خطي كه بودم علامت مي زنم. كتاب را دمر مي گذارم روي زمين. از جايم بلند مي شوم. ديگر سوت نمي زند. سرم را از پنجره مي برم بيرون. پايين را نگاه مي كنم. فقط سياهي است. بالا را نگاه مي كنم چيزي معلوم نيست. بالا تنه ام را بيشتر مي كشم بيرون. پنجره اش باز است. چراغ اتاقش روشن است. خودش نيست. مي نشينم روي هره ي پنجره. بالا تنه ام را به بيرون خم مي كنم. فقط چهاچوب پنجره را معلوم است. همسايه بالايي از اول هم مشكل داشت. معلومم بود آخرش چه مي شود. بيشتر خم مي شوم. دست هايم هره ي پنجره را سفت گرفته اند. نگاه مي كنم. فقط پاهايم داخل است. آن هم از زانو به بعد. دست هايم ول مي شوند. پاهايم روي هره ليز مي خورند به طرف بيرون. صداي قدم هاي همسايه بالايي </span><span style="font-size:130%;">مي آيد.گومپ! گومپ! گومپ! فريادي از ته گلو. چنگ مي زنم به هره ي پنجره <br /> معصومه زماني 10/5/84<br /> <br /> <br /><br /></span><br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112539140989920964?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1127504667590197912005-08-24T12:41:00.000-07:002005-10-18T14:44:38.446-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">جلسه روز چهارشنبه 2/6/84 وانکا،علاوه بر حضور اعضا ، میزبان میترا الیاتی و پرویز جاهد بود.موضوع جلسه ، تبدیل داستان به فیلمنامه بود که در این راستا داستان" می مانیم توی تاریکی " نوشته می</span><a href="http://mamita.persianblog.com/"><span style="font-size:130%;">ترا الیاتی</span></a><span style="font-size:130%;"> و فیلمنامه آن نوشته</span><a href="http://jahed.malakut.org/"><span style="font-size:130%;"> پرویز جاهد</span></a><span style="font-size:130%;"> خوانده شددر ابتدای جلسه بیوگرافی مختصری از خانم الیاتی گفته شد ،سپس ویژگیهای سبک مینیمال را با استفاده از داستان " می مانیم توی تاریکی " بررسی کردیم<br />پس از آن امکانات تصویری داستان توسط پرویز جاهد تحلیل شدپرویز جاهد در دومین کار خود ، علت انتخاب این داستان را برای ساخت فیلم<br />کوتاه ، زاویه دید راوی دانست .داستان از دید قاب عکس روایت می شود. پرویز جاهد این نکته را وجه مشترک داستان و فیلمنامه معرفی کردپس از آن اعضای وانکا درباره نقاط قوت و ضعف فیلمنامه و داستان صحبت کردنددر انتهای جلسه نیز داستانهایی از اسفندیار ترکمن راد و میترا الیاتی خوانده شد</span></div><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0023.jpg?uniq=-k28t4n"><span style="font-size:130%;"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0023.jpg?uniq=-k28t4n" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0027.jpg?uniq=-k28t4h"><span style="font-size:130%;"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0027.jpg?uniq=-k28t4h" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><br /><br /></span><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0006.jpg?uniq=-k28t55"></a><br /><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0010.jpg?uniq=-k28t4z"><span style="font-size:130%;"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0010.jpg?uniq=-k28t4z" border="0" /></span></a><br /><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0019.jpg?uniq=-k28t4t"></a><br /><br /><br /><br /><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0006.jpg?uniq=-k28t55"></a><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0019.jpg?uniq=-k28t4t"><span style="font-size:130%;"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0019.jpg?uniq=-k28t4t" border="0" /></span></a><br /><br /><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0006.jpg?uniq=-k28t55"></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0035.jpg?uniq=-k28t4b"><span style="font-size:130%;"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0035.jpg?uniq=-k28t4b" border="0" /></span></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><a href="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0006.jpg?uniq=-k28t55"><span style="font-size:130%;"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="https://www.sharemation.com/vanka/PIC_0006.jpg?uniq=-k28t55" border="0" /></span></a><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112750466759019791?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1124484325600522002005-08-19T13:39:00.000-07:002005-08-19T13:45:25.600-07:00<div align="right"><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:130%;color:#000066;">پرویز جاهد از معدود کسانی است که موفق شد با ابراهیم گلستان <a href="http://www.sokhan.com/bookdetail.asp?book_code=9647514573">مصاحبه</a> کند. حاصل این مصاحبه کتاب "نوشتن با دوربین" شد. او در حال حاضر، در حال ساختن فیلمی است بر اساس داستان کوتاه "در تاریکی می مانیم". این داستان در مجموعه "مادموازل کتی" نوشته <a href="http://www.hamshahri.org/vijenam/tehran/1381/810209/GHESE.HTM#ghese10">میترا الیاتی</a> چاپ شده است. از آن جا که ما تصمیم داریم روی تبدیل داستان به فیلمنامه کار کنیم، وانکا برای چهارشنبه دوم شهریور از پرویز جاهد و میترا الیاتی دعوت کرده است که در کارگاه حضور داشته باشند. </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112448432560052200?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1124383554658201852005-08-18T09:30:00.000-07:002005-08-18T09:45:54.666-07:00<div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span><span style="font-family:verdana;font-size:130%;">و دوباره سلام...<br />با شروع دوره جدید وانکا دوباره تصمیم به راه اندازی وبلاگ گرفتیم. از آنجا که تصمیم گرفتیم روندی را که قبلا در <a href="http://www.vanka.persianblog.com">وبلاگ وانکا</a> داشتیم، تغییر دهیم، وبلاگ دیگری با همان نام درست کردیم. متاسفانه فاصله بین دو دوره وانکا باعث شد نتوانیم وبلاگ را به روزکنیم. الان هم هر چند سه چهار جلسه از شروع کارمان گذشته ولی همه ما به طور جدی سعی در این داریم که وبلاگ وانکا را فعال نگه داریم. این دوره علاوه بر شیوا ارسطویی، نصیبه شادروان، شبنم صرافان، مریم عابدینی، علی عظیمی و معصومه زمانی در کارگاه حضور دارند. اگر کسی تمایل به شرکت در کلاس های وانکا دارد، می تواند با این شماره تماس بگیرد: 88575758</span></div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:130%;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112438355465820185?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15546680.post-1125391523800126682005-08-17T01:44:00.000-07:002005-09-23T13:17:05.793-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">جلسه روز چهارشنبه،26/5/84 با حضور شبنم صرافان، علي عظيمي، شيوا ارسطويي، نصيبه شادروان و معصومه زماني تشكيل شد. جلسه پيش " وانكا " (نام كارگاه) تصميم گرفت روي داستان "شوخي"، اثر چخوف كار كند. پس از خواندن داستان ضعف هاي آن، از جمله زمان بندي نادرست، حضور نويسنده در متن و ...، بررسي شد. پس از آن اين عناوين مورد بحث قرار گرفت: تبديل موضوع به موقعيت توسط چخوف، از بين بردن "قهرمان" در داستان كه بدين ترتيب ما ديگر با "خوب"، "بد"، "متوسط" سر و كار نداريم بلكه با شخصيت ها مواجهيم كه توسط نويسنده تشريح شده اند. ويژگي ديگر داستان هاي چخوف به وجود آوردن موقعيت هاست. با شكستن روند روزمرگي و تكرار، موقعيت بوجود مي آيد.<br />سپس عناصر داستان بررسي شد: جمله هايي كه نشان دهنده ويژگي هاي مختلف شخصيت هاست. جمله هايي كه فضا را مي سازند. جمله هايي كه بيان گر حضور نويسنده در متن هستند و غيره<br />موضوع جلسه بعد تبديل داستان به فيلمنامه است. در همين راستا از ميترا الياتي و پرويز جاهد دعوت شده است كه در "وانكا" حضور داشته باشند<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15546680-112539152380012668?l=vankaa.blogspot.com' alt='' /></div>وانكاhttp://www.blogger.com/profile/07924102950680805563noreply@blogger.com4